Mijn partner zit in een midlifecrisis

Je bent eind veertig of begin vijftig. Al jaren ben je gelukkig getrouwd, maar al enige tijd herken je jezelf of je partner niet meer. Het kan zijn dat jij of je partner zich in een midlifecrisis bevindt. Een midlifecrisis veroorzaakt vaak een echtscheiding en overspel. Is dit herkenbaar en ga je scheiden? 

Overspel reden voor einde van het huwelijk 

Tijdens de midlifecrisis zijn zowel mannen als vrouwen sneller geneigd om vreemd te gaan. Daardoor gaan veel huwelijken kapot. Voor de buitenwereld lijkt het dat zij als gezin alles goed voor elkaar hebben, maar niets is minder waar. Verveling en sleur zijn langzaam het leven binnen geslopen, omdat de kinderen de deur uit zijn en het leven daarom rustiger geworden is. Samen breng je veel tijd met elkaar door, waardoor de kans bestaat dat je veel ruzie met elkaar maakt of elkaar verwijten maakt. De kans is dan groot dat één van beide de spanning buiten de deur gaat zoeken. Dit kan desastreus zijn voor je relatie of huwelijk. Een scheiding ligt dan op de loer. 

Mannen vertrekken, omdat de man het gevoel heeft dat hij de nieuwe partner gelukkig moet maken.  De nieuwe (vaak jongere) vrouw vindt hem intrigerend en aantrekkelijk en hij heeft dan het gevoel dat hij weer ‘gezien’ wordt en daardoor weer het mannetje is. Hij heeft die waardering nodig, omdat hij dit in zijn huwelijk de laatste jaren heeft gemist. Als een man vreemd gaat en verliefd wordt op een ander, dan kan hij niet helder meer denken. De verliefdheid wordt hem de baas. Hij wil zo snel mogelijk scheiden om een nieuw leven te beginnen. 

Vrouwen vertrekken, omdat ze bang zijn dat ze niet meer ‘aantrekkelijk’ zijn. Het is het lichaam dat hen aanzet om tijdig een andere man te vinden. Het is hun manier om te laten zien dat zij nog aantrekkelijk zijn en zij willen er zeker van zijn dat zij nog het vermogen hebben dat zij kunnen behagen en dat ze behaagd worden. 

Spanning en sensatie 

Het maakt niet uit of het de man is of de vrouw die vreemd gaat. Overspel plegen is voor velen in de midlifecrisis opwindend en spannend. Geheime afspraakjes, intieme telefoontjes en appjes maken het leven weer boeiend. Het leven is één groot feest. Je bent verliefd en je wilt er vol voor gaan. Daarom geven ze hun oude bestaan op om met hun nieuwe liefde een nieuw leven te starten. 

Omgangsregeling en corona

Als je bent gescheiden, dan wil je het liefst zo snel mogelijk contact met je kinderen. Je wilt de omgangsregeling naleven. Jij en je ex-partner hebben de omgangsregeling laten vastleggen in een ouderschapsplan. Normaal gesproken moet dat geen problemen opleveren, maar hoe zit dat sinds de corona-uitbraak? En hoe ga je als ouders om met de coronamaatregelen? 

De ene ouder volgt de adviezen van het RIVM streng op en de andere ouder minder streng. Het kan zijn dat de ene ouder extreem voorzichtig is. De ouder wil bijvoorbeeld dat iedereen een mondkapje gaat dragen, omdat hij of zij bang is besmet te raken. De andere ouder wil dat niet. Die ziet de noodzaak er niet van in dat er mondkapjes gedragen moeten worden, zolang de kinderen geen klachten hebben. De ene ouder wil wel knuffelen met de kinderen, terwijl de andere ouder 1,5 meter afstand in acht houdt. 

De kinderen zijn toch niet ziek?!

Het kan ook gebeuren dat de ene ouder helemaal geen contact wil met de kinderen, omdat die bang is voor besmetting. Voor kinderen is het absoluut niet leuk om geen contact te hebben met één van de ouders. Even een uurtje met je kinderen naar de McDrive gaan om fysiek contact te vermijden is voor kinderen niet voldoende. Kinderen hebben behoefte aan contact met beide ouders. Contact wil zeggen dat er voldoende aandacht en tijd aan hen wordt besteed en dat er naar hen geluisterd wordt. Ook kinderen hebben angsten in deze corona-crisis. Als ouder moet je daar rekening mee houden.  

RIVM-regels 

Als ouder heb je te accepteren dat je ex-partner andere regels nastreeft dan jijzelf. Het is belangrijk dat je altijd de richtlijnen van het RIVM volgt. Als een kind bijvoorbeeld ziek is geworden bij jou, moet iedereen bij jou thuis gezond zijn voor je kind naar je ex toe kan. 

Is een kind ziek geworden, dan moet je deze boodschap overbrengen aan je ex. Het kan dan helpen om je kwetsbaarheid te tonen en je wat meer flexibel op te stellen. Geef bijvoorbeeld aan dat je de kinderen niet van iemand wilt afnemen. Overleg met je ex-partner wat je kunt doen om het contact met de kinderen voort te zetten. Probeer een middenweg te vinden en stel elkaar gerust. Ga vooral je zin niet doordrijven.

Sinds de corona-uitbraak krijgen wij veel juridische vragen van ouders in deze periode. Hoe ga je ermee om als jij of de andere ouder de omgangsregeling tijdelijk wilt veranderen ,omdat bijvoorbeeld één van beide ouders verkouden is of omdat het kind ziek is? Heb jij hierover vragen, neem dan contact met ons op. Wij geven graag advies. 

Scheiden tijdens de Coronacrisis

Wij leven momenteel in een bizarre tijd. Door de uitbraak van het Corona virus (Covid-19) en het aantal besmettingen raakt de samenleving van slag. Deskundig Scheiden blijft nochtans open. Uiteraard houden wij ons aan de strikte maatregelen zoals die door het RIVM zijn opgelegd.

Hoe nu scheiden?

Deskundig Scheiden is goed in staat om de behandeling van(lopende) echtscheidingszaken normaal te laten verlopen. Alle Scheidingsdeskundigen, mediators, juristen en advocaten van Deskundig Scheiden werken vanuit huis. Op deze wijze verminderen we eventueel besmettingsgevaar.

Meer over fysiek contact.

Wij zijn tijdens kantooruren per e-mail bereikbaar, maar ook via de telefoon, What’s App en videogesprekken. Als je een vraag hebt, neem dan gerust contact met ons op.

Thuis zitten tijdens de Corona epidemie?

Alleen met je partner de hele dag thuiswerken is al een uitdaging. Maar alle dagen van de week met je gezin thuis zijn, zonder dat je naar buiten kunt en zonder sociale contacten, is een hel. Wat zul je weer verlangen naar je bureautje en je collega’s.

Lees hier verder.

Contact

De rechtbanken hebben hun deuren gesloten voor verhoren. De rechtbanken streven er wel naar om schriftelijke zaken door te laten gaan en af te wikkelen. Wij gaan er wel vanuit dat er rekening moet worden gehouden met een langere verwerkingstijd i.v.m. het coronavirus. Wij houden de berichtgeving hierover nauwlettend in de gaten en zullen u hierover vroegtijdig in kennis stellen.

Mocht je vragen hebben dan zijn wij bereikbaar via 0528-74569 en via info@deskundigscheiden.nl

Alimentatie is geen kijkgeld

Alimentatieweigering

In onze echtscheidingspraktijk horen wij regelmatig: “Ik weiger kinderalimentatie te betalen, want mijn ex-partner frustreert of weigert de omgang met mijn kinderen’. Als Scheidingsdeskundigen leggen wij dan netjes uit dat het recht op alimentatie losstaat van de omgang. Als ex-partner, of je nou de vader of de moeder bent, moet je uiteraard de opgelegde of overeengekomen contactregeling en alimentatieverplichting naleven. Mocht ofwel de moeder dan wel de vader dat niet doen, betekent dat niet per definitie dat je alimentatieverplichting eenzijdig mag weigeren.

LBIO

Wij kunnen ons goed voorstellen dat je geen alimentatie wilt betalen als je de kinderen niet ziet. Als je weigert alimentatie te betalen, dan kan de ex-partner het LBIO inschakelen. Het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen is een bureau dat de inning voor de kinderalimentatie regelt als de alimentatieplichtige weigert alimentatie te betalen.
Het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdrage (LBIO) is een overheidsinstantie die zich toespitst op alimentatie gerelateerde zaken. In eerste instantie is het de bedoeling dat jij en je ex-partner in onderling overleg afspraken maken omtrent de betaling. Normaal gesproken wordt dit bedrag rechtstreeks overgemaakt aan de ander. Als de alimentatie niet betaald wordt, kan het LBIO de alimentatie innen.

Inschakeling deurwaarder

Het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdrage zal door middel van bemiddeling eerst proberen de alimentatieplichtige te overtuigen om alsnog te betalen. Als dit niet lukt dan kan het LBIO beslag leggen op bijvoorbeeld het salaris van de alimentatieplichtige. Leidt dit ook nergens toe, dan kan het LBIO de inning overdragen aan een deurwaarder. De extra kosten die zich in een dergelijk geval voordoen komen voor rekening van de alimentatieplichtige.

Weigert je ex de alimentatie te betalen en kom je er samen niet meer uit, dan kan je dus contact opnemen met het LBIO. Er zijn wel voorwaarden verbonden aan de inning ervan:

  • alimentatie moet zijn vastgesteld door de rechter;
  • minimaal een achterstand van één maand (je ontvangt niets of te weinig);
  • betalingsachterstand moet minimaal €10,- zijn;
  • achterstand is niet ouder dan zes maanden;
  • je bankrekening moet bekend zijn bij je ex-partner.

 

 

Wet herziening partneralimentatie

Met ingang van 1 januari 2020 treedt de nieuwe wet waarschijnlijk in werking. De Eerste Kamer heeft op 21 mei 2019 hiermee ingestemd.

Wat houdt de wet herziening partneralimentatie precies in?

De maximale duur van partneralimentatie gaat met deze weg omlaag van twaalf jaar naar vijf jaar. Let op: het gaat om de maximale duur. Partneralimentatie kan ook over een kortere termijn worden vastgesteld of overeengekomen.

Waarom deze wijziging?

De reden is gelegen in het feit, dat de regering financiële onafhankelijkheid van met name vrouwen wil bevorderen. De huidige duur van de partneralimentatie stimuleert momenteel vrouwen niet voldoende om in hun eigen levensonderhoud te voorzien. De wetgever wil hiermee de economische zelfstandigheid van vrouwen stimuleren. Met andere woorden; de regering vindt het belangrijk dat partners die op het moment van scheiding niet economisch zelfstandig zijn dit alsnog worden. Wel moet dit binnen een redelijke termijn gebeuren.

Kan dat niet op een andere manier?

De Minister voor Rechtsbescherming, de heer Dekker geeft aan dat de regering verschillende maatregelen treft. Dit doen zij om de arbeidsmarktpositie van vrouwen te verbeteren. Te denken valt aan een meer gelijke verdeling en het faciliteren van de combineerbaarheid van arbeid en zorg ook de verlaging van de belastingtarieven op arbeid en verhoging van de arbeidskorting. Ook het tegengaan van zwangerschapsdiscriminatie en de verkleining van achterstanden op de arbeidsmarkt van specifieke groepen vrouwen.

Zijn er uitzonderingen?

Ja, er zijn drie uitzonderingen. Dit omdat het voor bepaalde groepen niet eenvoudig is om na een kortere periode van partneralimentatie in het eigen levensonderhoud te voorzien. In de volgende uitzonderingsgevallen geldt toch een langere alimentatieduur:

  1. Als op het tijdstip van indiening van het verzoek de duur van het huwelijk langer is dan vijftien jaren en de leeftijd van de alimentatiegerechtigde ten hoogste tien jaar lager is dan de op dat moment geldende AOW-leeftijd, eindigt de alimentatieverplichting als de alimentatiegerechtigde de AOW-leeftijd heeft bereikt. Dit is tien jaar als de betrokkene precies tien jaar vóór de AOW-leeftijd zit op het moment van scheiding.
  2. De tweede uitzondering ziet op gezinnen met jonge kinderen. Als de uit het huwelijk geboren kinderen nog niet allemaal de leeftijd van twaalf jaren hebben bereikt, eindigt de alimentatieduur niet eerder dan op het tijdstip dat het jongste kind twaalf jaar is geworden. De alimentatie kan dan dus maximaal twaalf jaar duren.
  3. De derde uitzondering verlengt de alimentatieduur voor alimentatiegerechtigden van vijftig jaar en ouder. Alimentatiegerechtigden die op of voor 1 januari 1970 zijn geboren, krijgen tien jaar in plaats van vijf jaar alimentatie. Deze uitzonderingsgroep wordt jaarlijks kleiner en zal na verloop van enkele jaren verdwijnen, omdat de datum van 1 januari 1970 wettelijk is vastgelegd en niet meebeweegt met de tijd. Als er een samenloop van omstandigheden is van meerdere uitzonderingen, dan geldt de langste termijn.

Wat is de hardheidsclausule?

Naast de uitzonderingen op de nieuwe hoofdregel van vijf jaar, kent het wetsvoorstel ook een hardheidsclausule. Als de beëindiging van de alimentatie gelet op alle omstandigheden van het geval, naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet kan worden gevergd van de alimentatiegerechtigde, kan de rechter op diens verzoek alsnog een termijn vaststellen. Daarmee kan de alimentatieduur in schrijnende gevallen worden verlengd. In de wetsgeschiedenis komt een aantal voorbeelden van dat soort schrijnende gevallen aan de orde:

  • het in onvoldoende mate kunnen terugkeren op de arbeidsmarkt door tijdens het huwelijk ontstane gezondheidsproblemen van de alimentatiegerechtigde of de zorg voor een gehandicapt kind;
  • alimentatiegerechtigden die de zorg dragen voor een gehandicapt of ernstig ziek (minder- of meerderjarig) kind, of die langdurig en intensief belast zijn met mantelzorg voor andere (schoon)familieleden;
  • een alimentatiegerechtigde die aantoonbaar aan de alimentatieplichtigen hebben verzocht om zorgtaken voor de kinderen over te nemen, waarop die dit hebben geweigerd;
  • alimentatiegerechtigden die voor of tijdens het huwelijk arbeidsongeschikt of ziek zijn geworden, waardoor zij in de voor hen geldende alimentatietermijn geen economische zelfstandigheid hebben kunnen bereiken.

Uiteindelijk beoordeelt de rechter of er sprake is van een situatie die van toepassing is op het vorenstaande.

Verandert er iets aan de manier waarop de partneralimentatie wordt berekend?

Het antwoord is nee. De berekeningssystematiek blijft hetzelfde. Per zaak bekijkt een deskundige hoe hoog de behoefte van de alimentatiegerechtigde aan partneralimentatie is en wat de draagkracht van de alimentatieplichtige is. Anders dan bij kinderalimentatie rekent het programma niet met forfaitaire bedragen. De regering heeft wel aangekondigd dat ze aandacht gaat besteden aan de vraag of het stelsel van partneralimentatie meer forfaitair kan worden ingericht. Dit gebeurt in het kader van breder onderzoek naar de vraag welke aanpassingen kunnen bijdragen aan een vergroting van de acceptatie van de alimentatieplicht (en daarmee aan een vermindering van het aantal procedures).

Voor wie geldt de nieuwe wet?

Deze geldt enkel op een alimentatieverplichting die op of na 1 januari 2020 tussen partijen is overeengekomen. Ook geldt de wet bij zaken waarbij het verzoekschrift tot echtscheiding is ingediend op of na 1 januari 2020. De wetswijziging heeft geen gevolgen voor bestaande alimentatieverplichtingen.

Heb ik ook recht op partneralimentatie als ik samenwoon?

In de regel niet. Wie niet getrouwd is, geen geregistreerd partnerschap is aangegaan en evenmin afspraken heeft gemaakt over een partneralimentatieverplichting kan geen partneralimentatie afdwingen.

Gaat deze wet ook echt wat veranderen?

De toekomst zal moeten uitwijzen of de nieuwe wet daadwerkelijk leidt tot meer economische zelfstandigheid van met name vrouwen. Na de inwerkingtreding van de nieuwe wet zal de wetgever deze vooreerst na vijf jaar evalueren.

Mind Your Own Business

Een scheiding is niet alleen ingrijpend en verdrietig voor de ouders en de kinderen, maar ook voor de overige familieleden. Als Scheidingsdeskundige begrijp ik heel goed, dat niet alleen (groot-)ouders, maar ook broers en zussen en ooms en tantes zich maar wat graag bemoeien met de scheiding van hun familielid. Heel goed bedoeld, maar meestal uiterst funest!

Het komt helaas te vaak voor dat (groot-)ouders teveel betrokken zijn geraakt bij de scheiding van hun kind en door hun bemoeienis in het conflict. Daardoor escaleert de situatie dusdanig dat hun kind gedwongen wordt alsnog te procederen. Dit zijn langdurige en zeer kostbare procedures, waardoor de onderlinge relatie en de verstandhouding tussen partijen nog meer verslechtert en de kinderen veelal de pisang worden van de scheiding.

Zeker in de onderhandelingsfase waarbij het met name draait om de verdeling van de financiën en de omgang met de kinderen is het belangrijk de gesprekken ‘klein’ en zuiver te houden. Kort geleden had ik met mijn cliënte een lucratief gesprek gevoerd met de advocaat van de wederpartij en haar cliënt. Aan tafel kwamen de betrokkenen tot een vreedzame oplossing. Gerechtelijke procedures werden voorkomen. Een fraai resultaat, want uitgangspunt was dat de kinderen niet de dupe zouden worden van de scheiding.

Tot één van de (groot-)ouders zich achteraf bemoeide met de uitkomst van de onderhandelingen. Deze ouder was teveel emotioneel en persoonlijk betrokken bij de scheiding van hun kind en was het niet eens met het resultaat. Deze ouder was loyaal aan hun kind, maar werd onderdeel van het krachtenspel door hun kind door dik en dun te verdedigen. Daarmee frustreerde deze ouder het minnelijke echtscheidingsproces. De bemoeienis van deze ouder leidde er vervolgens toe dat hun kind lijnrecht tegenover de ex kwam te staan, waardoor er alsnog geprocedeerd werd. Deze rechtszaken kosten je veel tijd en negatieve energie. Ook leidt de tussenkomst van advocaten ertoe dat onverwachts hoge facturen op de deurmat vallen. Heel dramatisch en zo niet nodig.

Als (groot-)ouders zich niet mengen in de scheiding van hun kind met de ex schoondochter of -zoon, kunnen zij in eerste instantie een uitmuntende bijdrage leveren aan de ondersteuning van de kleinkinderen. Een hele wijze les is in ieder geval om geen partij te trekken in de scheiding van je kind, hoe moeilijk het ook is. Het is ook beter om tegen de kleinkinderen geen kwaad te spreken over de andere ouder of over een nieuwe partner. Hiermee help je de kleinkinderen veel meer met hun loyaliteitsconflict en daarnaast vergroot het de kans om de kleinkinderen te blijven zien. Natuurlijk bied je als ouder een luisterend oor voor je kind als deze daar behoefte aan heeft, maar wees ondersteunend, versterk geen gevoelens van haat, frustratie, hopeloosheid, of wantrouwen naar zijn/haar ex-partner, want dan kun je donder op zeggen dat er geprocedeerd gaat worden met alle gevolgen van dien.

Mijn credo luidt dan ook: “Lieve (groot-)ouders, met alle respect, hoe goed bedoeld de adviezen ook zijn, bemoei je met je eigen zaken en laat de scheiding over aan ter zake doende kundige mensen!”

 

Denk eerst aan Uw kind, eer U een rechtszaak begint!

Het wil nog wel eens gebeuren dat ik met één van mijn cliënten om de tafel ga met een advocaat en zijn of haar cliënt(e). Tijdens een zogeheten ‘viergesprek’ kunnen we op een volwassen manier orde op zaken stellen. Er wordt dan uitgebreid stil gestaan bij de emotionele aspecten en de financiële- en juridische afwikkeling van de scheiding. Zulks teneinde kostbare gerechtelijke procedures te voorkomen. Het zorgt ervoor dat je niet in een ernstig conflict belandt dat je kinderen beschadigt: een vechtscheiding.

Deze week was ik verzeild geraakt in een soortgelijke casus. De advocaat en ik hadden ons er beide voor ingespannen om een viergesprek te bewerkstelligen. Hij als advocaat-mediator, ik als Scheidingsdeskundige. Vorig jaar had ik een dergelijk gesprek met deze zeer ervaren advocaat en partijen en pakte de kwestie voor alle betrokkenen uitermate goed uit. Eenieder was erg content met de goede afloop.

Als één van de partijen -om welke reden dan ook- toch besluit de gang naar de rechtbank te maken, rest er niets anders dan te procederen. In de meeste gevallen zijn dat langdurige processen. Een aderlating voor degene die graag een bemiddelingstraject was gestart. Tijdens een gerechtelijke procedure verslechtert de onderlinge verstandhouding tussen partijen nog meer en de negatieve energie die dergelijke rechtszaken met zich brengt, put eenieder uit. Zowel emotioneel als financieel. Over en weer worden standpunten ingenomen en relatief kleine conflicten worden almaar groter gemaakt. Het is voor degene die wel open stond voor echtscheidingsbemiddeling -om het spreekwoordelijk uit te drukken- “trekken aan een dood paard”. Zeker als de ex-partner principiële standpunten gaat innemen. Met name als er kinderen in het spel zijn, zal de onderlinge relatie (als ouders) gedurende de rechtszaak, maar ook nadien, niet verbeteren. Sterker nog; de advocaten doen het woord en komen lijnrecht tegenover elkaar te staan. Hetzelfde geldt dan ook voor de cliënten. Uitermate verdrietig en ingrijpend. En zo niet noodzakelijk, ben ik stellig van mening. Een juridische procedure leidt immers enkel tot verliezers.

Een rechter buigt zich vervolgens over de zaak en zal met een uitspraak komen. Indien de rechter vaststelt dat er kinderen bij de zaak betrokken zijn, zal deze rechter de partijen in veel gevallen weer terugverwijzen naar de ‘mediationtafel’. Het traject begint dan weer opnieuw. Met andere woorden; partijen worden alsnog van hogerhand gedwongen om met elkaar ‘in gesprek te gaan’ middels tussenkomst van een bemiddelaar, mediator of Scheidingsdeskundige.

Het succes van een goed bemiddelingstraject valt of staat met de vertrouwelijke behandeling van de zaak en de juridische ervaring van de professional. Partijen zullen zich vrij moeten voelen om te spreken en ideeën te opperen voor een mogelijke oplossing van de zaak, zonder de angst te hebben dat de andere partij weer een beroep doet op het starten van een rechtszaak. Als ervaren Scheidingsdeskundige weet ik hoe ik de communicatie en onderlinge relatie kan verbeteren. Het Fingerspitzengefühl (mijn zeer goed ontwikkelde gevoel, mensenkennis en vaardigheid om een (delicate) situatie juist in te schatten en erin op te treden) komt dan om de hoek kijken! Zulks is met name in het toekomstige belang van de kinderen.

Of je het nu wilt of niet; als ex-partners hoef je niet elkaars vrienden te blijven, maar toch blijf je ook na de scheiding als ouders de rest van je leven aan elkaar verbonden. De kinderen zullen al dan niet afstuderen, gaan trouwen en krijgen ook weer kinderen. Op veel momenten zullen jullie elkaar weer onder ogen komen. Communiceren is dus van cruciaal belang, hoe moeilijk het ook is. De ervaring leert, dat bemiddeling zonder tussenkomst van een gerechtelijke procedure voor beide partijen uiteindelijk resulteert in een win-win situatie. Wees je er dus op voorhand van gewis, wat de uitspraak van de rechter is. Een terug verwijzing naar de bemiddelingstafel om te (leren) communiceren, zodat partijen alsnog in der minne tot een oplossing komen!

 

Haar Romeo bleek een Julia

Op weg naar Drenthe met op de achtergrond kerstmuziek denk ik aan het face-to-face gesprek dat ik deze week voerde met een Amsterdamse cliënte. Voor het oog een pittige, welbespraakte dame, die weet hoe ze van zich af moet bijten. Althans, dat zou je zeggen, ware het niet dat ik haar ternauwernood moest én zou waarschuwen voor een bijzonder gevalletje van ‘love at first sight’.

Persoonlijk heb ik niets met Kerst. Elk jaar reis ik het liefst af naar het buitenland om daar de feestdagen en Oud & Nieuw te vieren, maar mijn werkzaamheden laten dat niet meer toe. Voor én na de kerst en de Nieuwjaarswisseling worden namelijk veel knopen doorgehakt. Elk jaar in december is het dan ook topdrukte in mijn echtscheidingspraktijk. Deze (nog getrouwde) cliënte zou eind van de maand daarentegen wel afreizen naar het buitenland, om zich voor het eerst met de feestdagen te voegen bij haar nieuwe liefde in Amerika. De man in kwestie had ze echter nog nooit in levende lijve ontmoet.

Ze was sinds kort heimelijk verliefd op Matthew. Een knappe, welvarende Amerikaanse officier uit Californië, gelegerd in Syrië, 48 jaar oud, weduwnaar met een zoon. Binnenkort zou deze ‘handsome’ met pensioen gaan, zo vertelde ze mij. Ze had hem ontmoet op een datingsite en via de chat lukte het een innige romance op te bouwen. Het klikte meteen!

Het noodlot sloeg al snel toe. De zoon van deze officier studeerde in Nigeria en als gevolg van een opgelopen virus was hij beland in een privékliniek op het Afrikaanse continent. Door de oorlogsomstandigheden in Syrië was het problematisch voor Matthew om geld over te maken naar deze privékliniek. Mijn cliënte bevond zich op haar ‘roze wolk’ en wilde hem helpen en maakte op subtiel aandringen geld over naar Afrika. Als dank stuurde Harry haar rozen, wijn en een ring. Hij wilde immers een toekomst met cliënte opbouwen in Amerika. Meteen gingen de alarmbellen bij mij rinkelen en zei mijn Drentse nuchtere verstand: Hoezo geld overmaken naar Nigeria, terwijl je de man in kwestie nog nooit in real live hebt ontmoet?!

Mevrouw was slachtoffer geworden van een dating scammer. Iemand die een valse identiteit creëert op social media en daarmee een romantische relatie met een persoon aangaat. Deze bedriegers proberen veelal op een slinkse manier geld afhandig te maken van onder meer eenzame vrouwen of mannen op zoek naar hun ‘Romeo of Julia’. Dit soort oplichterij wordt vaak uitgevoerd door bendes uit Nigeria of Rusland. Vanuit menselijk oogpunt moest ik cliënte persoonlijk inlichten over deze dubieuze praktijken. Hopelijk kon ik haar nog behoeden voor een scheiding met haar Nederlandse echtgenoot.

Ik overhandigde haar een verhelderend artikel over datingfraude, maar hoe kreeg ik haar uit heur hemelse ‘bubbel’? Na het gesprek bleek de financiële schade aanzienlijk. Toen ze op mijn advies haar internetflirt had ‘geconfronteerd’, bleek hij geen man maar een vrouw te zijn. Haar Romeo bleek een Julia. Alles bleek een grote leugen. De emotionele teleurstelling bij cliënte was intens. Voor dit slachtoffer geen Merry Christmas in het land van de onbegrensde mogelijkheden, maar een eenzame Kerst in Nederland met tienduizenden Euro’s en een illusie armer. 2018 zal in ieder geval voor haar beginnen met een ervaring rijker.
Fijne feestdagen!

 

Gratis adviesgesprek

Neem contact op voor vragen of een gratis adviesgesprek.


    Wij nemen vandaag nog contact met u op.